Dikkat Lohusa Var

er yenidoğan ziyareti gündemime geldiğinde önce gitmemeye çalışırım baktım çok yakınım o zaman da hasta olmadığıma eminsem hazırlanmaya başlarım.

Duşa girip kırklanır, tüm kıyafetlerimin yeni yıkanıp ütülenmiş olanlarından tercih ederim. Kafama esen saatte değil, ilk geceyi zor geçirmiş olma ihtimaline karşı annenin, 11.00 civarını hedeflerim.

Öğleden sonra yorgun olabilir, akşama doğru güzün çökebilir, sinirler gerilebilir. Emzirme ihtimaline karşı kapıyı hafif tıklatır en kısık sesimle müsait misiniz derim sonra da anneyi öpmeden bebekten uzak bir mesafeden gönüllü yardımcı olduğumu hissettiririm.

Minnacııııık, ay karnın daha inmemiş, emiyor muuuuğ, ay sen daha dur kolik olursa varyaaaah ya da dikiş var mı canım ben de yok gibi söylemlerden ve kendi hikayelerimden uzak dialoglara girerim.

Bebeği kucağıma almak için can atsam da ağzımın sularını siler oracıkta dururum. Teklif edilmedikçe bebeğe yaklaşmam odadaki tuvaleti ASLA kullanmam!

Çay – kahve içmeye değil bebek ziyaretine geldiğimin bilinciyle ziyareti kısa tutar, kaçarım.

Babaların olayların dışında tutulmasına razı gelmeyen gönlüm hafif dokunuşlar yapar, anne dışındakilerin de lohusa kişisel alanına fazla girmemeleri için minik hatırlatmalarım yaparım.

Çünkü ben ilk doğurduğumda bebeğimi kimseye vermek istememiş, etrafın söylemlerinden çokça alınmış, şovlarından nasibimi almış on kaplan gücünde taze bir anneydim.

Kimseyi dinlememek için kendisini bir ay odaya kapatmış, ziyaretlerin sevgisini muhteşem karşılarken hafif hüzünlenmiş, ziyarete gelenlere ilgi gösteremediğim için de kendimi kötü hissetmiştim.

Bebeği isteyenler ile ilgili düşüncelerimi hiç aktarmak bile istemiyorum.

İstediğinizi söyleyebilirsiniz, kızabilirsiniz o dönem öyleydim ve belki çevremdekileri üzdüm fakat anlayışlarına sığındım.

Özellikle daha önce anne olanların.

Eminim bu kadar hassas düşünürken atladığım şeyler vardır ama kendim gibi lohusayı gözünden tanır, olmayanı iyi tespit ederim.

İşte Nehir’in annesi Buse benimle alakası olmayan tam dozunda tatlı bir lohusa.

Belki kandan, candan belki de Nehir kadarken onu da kucağıma almış olduğumdan verdi bana. Bilmiyorum ama ben anlayışımla ziyarete gidiyorum çünkü #dikkatlohusavar

Tags from the story
,
Diğer Yazıları: Nihan Kayalıoğlu

Kaydırağa Kendi Tırmanan Çocuğun Hikayesi

Çocuğun kendi kendine yapmasına izin vermek ne demektir? Meslea bir oyun odasına...
Devamı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir