Çığlık Attık Susmadık Ama Kaç Gün?

 

Genel bir durumdan bahsetmek istiyorum.

Etrafın kirliliğinden dem vurup sadece kendi altın kafeslerimizi temiz tutmaya çalışıp etrafa suç atan hallimize dikkat çekmek istiyorum.

Kadını, çocuğu suçlayan, adalet sistemini bilmeden, ses çıkarmadan yalnızca bir olay olduğunda olay özelinde üzülüp genele yayılmayan yaşam anlayışımızı değiştirmek için harekete geçmediğimiz sürece aynı olayların tekrar tekrar yaşanacağını anlamak için daha kaç olay yaşamamız gerekiyor?

Sonuçta hepimiz kendi kurduğumuz hapislerimizin içinde güvenli yaşadığımızı sanarak öleceğiz.

Toplum denilen şey bizlerden oluşuyor sessizliğimizin, bastırılmışlığımızın, kabullenişimizin sonuçlarına daha ne kadar katlanacağız?

Peki ne yapmak gerekiyor?

Asmak, kesmek mi yoksa yanlışlara sessiz kalmamak mı?

Sen de böylesin ama, sen de kaşınmışsın, sen de aranıyorsun diyerek suç sahibinin suçunu hafifletip mağdurda az da olsa suç aramaya devam ettiğimiz sürece yasalar da benzer kararlarla suçları hafifletecek.

İsyan edip ayaklanmak mı yoksa korkmadan, sinmeden herkesin belirli sınırlar içerisinde özgürce yaşayabildiği ortak bir yaşam için bir arada durmak mı?

İnsani değerlerimizi kaybetmeden lanet olsun deyip sadece kendisi için yaşamanın sonuçlarını hepimiz görüyoruz ne bu olay ilk ne de son.

Daha geçen ay bilmem kaç tane çocuğun hamile kaldığı, çocukların cinsel tacize uğradığı, okul bahçesindeki bir amcanın küçük kızları dudağından öptüğü, koruma kararı aldırmak isteyen kadının çocuklarının pompalı tüfekle öldürüldüğü ülke bizim ülkemiz değil mi?

Ne yaptık?

Çığlık attık susmadık ama kaç gün?

İsyan ettik, ağladık, içimiz yandı sonra?

Sistem şu; bir sonraki olaya kadar yaramız kabuk bağlıyor daha sonraki olaylarla tekrar tekrar kanıyor ve yine başa dönüyor.

Çocuklarım gözümün önüne geldi deyip ağlayarak, lanet yağdırarak bu olayları bu kısır döngüde yaşayarak bir sonuca varamıyoruz!

Vajinası olanın adı yok toplumda!

Düşenin yanında ise kimse yok gerçek anlamda!

Daha kaç yiten yaşam gerek toplumumuzun, bir durun bizi yansıtmıyor bunlar demesi için?

Kadın erkek ayırmadan herkes şiddete maruz kalıyor çünkü şiddet içimizde, susup susup içimize attıklarımızda.

https://www.instagram.com/p/BfSxHKOnX8D/?taken-by=nihankayalioglu

 

Tags from the story
,
Diğer Yazıları: Nihan Kayalıoğlu

uyku…

Can Ali yi her aksam en geç 19.30 gibi yıkıyorum (bazen babasıyla...
Devamı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir